Bodies,
Changed.

Bodies, Changed. markeert de heropening van Neonstudio 3 en het begin van een nieuw programma rond materiaal en ambacht. De titel komt uit de openingsregel van Ovidius’ Metamorfosen en verwijst naar de drempel waar de tentoonstelling over gaat: het moment net voordat materie verandert. Hout is nog boom, klei nog aarde, wol nog vacht, glas nog zand, metaal nog erts. Voordat het iets wordt, is materiaal slechts mogelijkheid.

Vijf materialen, vijf manieren van veranderen. Hout houdt zijn vorm vast tegen de tijd in, zoals Daphne wordt vastgehouden in de laurier. Glas ontstaat uit de hitte die het zou kunnen vernietigen, zoals Semele in het vuur van Zeus. Wol wordt pas stof door herhaling, zoals Arachne tot haar eigen draad wordt gesponnen. Klei krijgt vorm onder de hand, zoals Prometheus de eerste mensen uit aarde vormde. Metaal wordt telkens opnieuw verfijnd door vuur en hamer, zoals Hephaestus die zichzelf na zijn val opnieuw maakte. De mythe dient hier als lens om elk materiaal te lezen, niet als het onderwerp zelf.

Wat het werk van Othmar Prenner, Andreas Rier, Clara Mayr, Daniel Costa en Romie Objetti verbindt, is wat er tussenin gebeurt: het intellect dat een vorm ziet voordat die bestaat, het vakmanschap dat een materiaal van binnenuit kent, en de tijd die nodig is om te snijden, te bakken, te spinnen en te smeden. Elk van hen werkt als maker én mythemaker, en brengt ruwe materie naar een vorm die ze nooit had hoeven aannemen. Elk object hier bewijst dat verandering nooit abstract is. Ze gebeurt in de hand, in het vuur, in de vezel, in het materiaal zelf.